Extraneural Pathologic Prion Protein in Sporadic Creutzfeldt-Jakob Disease

U pacjentów ze sporadyczną chorobą Creutzfeldta-Jakoba, patologiczne białko prionowe związane z chorobą (PrPSc) zidentyfikowano tylko w ośrodkowym układzie nerwowym i tkance węchowej. Zrozumienie dystrybucji PrPSc w chorobie Creutzfeldta-Jakoba jest ważne dla klasyfikacji i diagnozy, a być może nawet dla zapobiegania. Metody
Zastosowaliśmy wysoce czułą metodę wykrywania – polegającą na stężeniu PrPSc przez różnicowe strącanie kwasem fosforowolframowym sodu, co zwiększyło czułość analizy Western blot o maksymalnie trzy rzędy wielkości – w celu poszukiwania PrPSc w organach zewnątrznaumnikowych 36 pacjentów ze sporadycznymi Choroba Creutzfeldta-Jakoba, która zmarła w latach 1996-2002.
Wyniki
PrPSc był obecny w tkance mózgowej wszystkich pacjentów. Ponadto znaleźliśmy PrPSc w 10 z 28 próbek śledziony oraz w 8 z 32 próbek mięśni szkieletowych. Continue reading „Extraneural Pathologic Prion Protein in Sporadic Creutzfeldt-Jakob Disease”

Choroba sercowo-naczyniowa i zakażenie wirusem HIV

Z zainteresowaniem czytamy pracę Bozzette et al. (Wydanie 20 lutego), opisujące obniżoną częstość incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) w dobie wysoce aktywnej terapii przeciwretrowirusowej (HAART). To odkrycie kontrastuje jednak z wynikami badań wskazujących, że częstość występowania incydentów sercowo-naczyniowych wśród osób zakażonych HIV wzrasta wraz z czasem ekspozycji na schematy HAART zawierające inhibitory proteazy.2-5
Średni okres ekspozycji na HAART wynoszący 15 miesięcy w tej kohorcie (poniżej progu ekspozycji na inhibitory proteazy sugerowane przez innych) i niski odsetek pacjentów (około 3 procent), którzy byli wystawieni na działanie inhibitorów proteazy przez 48 miesięcy lub dłużej poważnie ogranicza trafność badania w odniesieniu do długotrwałej ekspozycji na inhibitory proteazy. Stwierdzenie zdarzeń wśród pacjentów, którzy szukali opieki poza systemem Veterans Affairs, mogło nie być wyczerpujące. Również względnie wczesny etap choroby w momencie rozpoznania (sugerujący krótszy czas trwania przewlekłej infekcji, z przewlekłą infekcją jako możliwym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego) oraz niskie rozpowszechnienie tradycyjnych czynników ryzyka wydają się być unikalne dla tej kohorty. Continue reading „Choroba sercowo-naczyniowa i zakażenie wirusem HIV”

Pamiętając Trauma

Książki zawierające prawie 100 stron referencji, nie wspominając o notatkach, to skarby jako zasoby, nawet jeśli ich treść i zawarta w nich dyskusja wymagają dużej ilości pracy czytelnika. Pamiętając Trauma jest taką książką. Nie chodzi jednak o zapamiętywanie traumy. Chodzi raczej o debatę nad przywołaniem traumy seksualnej z dzieciństwa. Nie jest też bez własnego punktu widzenia. Continue reading „Pamiętając Trauma”

Porównanie Ximelagatranu z warfaryną w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po całkowitej wymianie stawu kolanowego czesc 4

Wszystkie zdarzenia związane z krwawieniem zostały poddane przeglądowi przez niezależny centralny komitet orzekający i sklasyfikowane jako poważne, jeśli były klinicznie jawne, z jednym lub kilkoma z następujących wyników: zajęcie krytycznego miejsca (wewnątrzczaszkowe, zaotrzewnowe, śródoczne, wewnątrznaczyniowe lub osierdziowe), krwawienie wskaźnik 2,0 lub większy (liczony jako poziom hemoglobiny [w gramach na litr] na wizycie w linii podstawowej minus poziom hemoglobiny po krwawieniu, plus liczba jednostek zapakowanych krwinek czerwonych lub przetoczonych w pełnej krwi), potrzeba medycznego lub chirurgicznego interwencja w miejscu operacyjnym lub śmiertelne krwawienie. Inne epizody klinicznie jawnego krwawienia zostały sklasyfikowane jako niewielkie. Badacze oceniali również wygląd i cechy rany chirurgicznej (obrzęk, drenaż, rumień i krwawienie) według następujących kategorii: zgodnie z oczekiwaniami, lepiej niż oczekiwano lub gorzej niż oczekiwano. Wyniki laboratoryjne zostały ocenione w momencie badania przesiewowego do badania, w ostatnim dniu podawania badanego leku, a także w badaniu kontrolnym od czterech do sześciu tygodni po operacji. Analiza statystyczna
Oceniliśmy wielkość próbki przyjmując, że wskaźnik żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej z warfaryną wynosiłby 30 procent i przewidywałby redukcję ryzyka o 33,3 procent w przypadku ximelagatranu w dawce 36 mg i 25 procent w przypadku ximelagatranu w dawce 24 mg. Continue reading „Porównanie Ximelagatranu z warfaryną w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po całkowitej wymianie stawu kolanowego czesc 4”

Związek profilu reninowo-sodowego z ryzykiem zawału mięśnia sercowego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ad 5

Na przykład, przy wydalaniu z moczem 100 mmol sodu dziennie, aktywność reniny w osoczu wynosiła 1,96 . 0,12 ng na litr na sekundę (7,1 . 0,43 ng na mililitr na godzinę) w grupie o wysokim profilu reniny, 0,74 0,02 ng na litr na sekundę (2,7 . 0,07 ng na mililitr na godzinę) w grupie o profilu normalnym i 0,17 ą 0,01 ng na litr na sekundę (0,61 ą 0,04 ng na mililitr na godzinę) w grupie o niskiej reninie profil. Zgodnie z oczekiwaniami, 14 nachylenia zależności między aktywnością reniny w osoczu a wydalaniem sodu z moczem różniły się dla trzech grup (wysoki profil, -0,0058, normalny profil, -0,0045 i niski profil, -0,0014), u osób z niskim poziomem profil reniny mający istotnie (P <0,01) stępioną odpowiedź reniny na niskie spożycie sodu, w porównaniu z pozostałymi dwiema grupami. Continue reading „Związek profilu reninowo-sodowego z ryzykiem zawału mięśnia sercowego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ad 5”

Program chorób nerek w fazie końcowej Medicare – raport Instytutu Medycyny ad 7

Zmienił się również skład personelu jednostek dializacyjnych, wraz ze spadkiem liczby pielęgniarek i liczbą techników. Wymiana pielęgniarek przeszkolonych w zakresie opieki nad pacjentami z technikami przeszkolonymi wyłącznie do wykonywania zabiegów dializacyjnych w oczywisty sposób obniża poziom szkolenia klinicznego i umiejętności personelu zajmującego się bezpośrednio pacjentami. W latach 80. radykalnie zmniejszyły się również zatrudnienie pracowników socjalnych i dietetyków. W wielu jednostkach stosunek personelu do pacjenta dla tych pracowników, wynoszący od do 100 i od do 200, ogranicza czynności pracowników socjalnych i dietetyków do minimalnych rutynowych funkcji. Continue reading „Program chorób nerek w fazie końcowej Medicare – raport Instytutu Medycyny ad 7”

Perspektywiczna analiza 1518 Laparoskopowych Cholecystectomies – The Southern Surgeons Club ad 7

Badanie to wyraźnie pokazuje, że nie ma różnicy w bezpieczeństwie tej procedury, niezależnie od tego, czy odbywa się ona w szpitalu akademickim czy prywatnym. Jedną z różnic między konwencjonalną cholecystektomią a serią cholecystektomii laparoskopowych jest 1,8% częstość występowania niewykrytych kamieni wspólnego kanału u pacjentów poddanych operacji laparoskopowej. Recenzje dużej liczby konwencjonalnych cholecystektomii wskazują, że częstość występowania powinna wynosić od 8 do 16 procent.11, 12 Niska częstość w tej serii (95 procent przedziału ufności, 1,3 procent do 2,7 procent) jest związana z wieloma czynnikami, w tym selekcja pacjentów niskiego ryzyka w nowej procedurze, przedoperacyjne stosowanie endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej, selektywne stosowanie cholangiografii i wskaźnik niepowodzeń cholangiografii (co nie stanowi problemu w przypadku konwencjonalnej cholecystektomii). Częstość występowania kamieni pospolitych rozpoznanych w okresie pooperacyjnym (0,4%) wydaje się możliwa do zaakceptowania, ale okres obserwacji jest krótki. Również nieznane do tej pory są przypadki późnego zwężenia dróg żółciowych i problemy związane z długimi kikutami torbielowatymi. Continue reading „Perspektywiczna analiza 1518 Laparoskopowych Cholecystectomies – The Southern Surgeons Club ad 7”

Perspektywiczna analiza 1518 Laparoskopowych Cholecystectomies – The Southern Surgeons Club ad 5

Urazy dróg żółciowych wystąpiły podczas 2., 3., 10., 12., 13., 25., i 43. zabiegu wykonywanego przez różnych chirurgów. W sumie odnotowano 46 innych powikłań pooperacyjnych. Czterech pacjentów zdecydowanie zachowało kamienie we wspólnym przewodzie żółciowym, a dwóch pacjentów prawdopodobnie miało takie kamienie. Kamienie te rozpoznano po wystąpieniu objawów i nieprawidłowych wyników w testach czynności wątroby. Continue reading „Perspektywiczna analiza 1518 Laparoskopowych Cholecystectomies – The Southern Surgeons Club ad 5”

Kontrolowane badanie wdychanej pentamidyny w celu pierwotnego zapobiegania zapaleniu płuc Pneumocystis carinii cd

Wszystkich pacjentów zrandomizowanych włączono do analizy zgodnie z intencją leczenia placebo lub pentamidyną. Istotność różnicy między grupami leczenia obliczono za pomocą testu log-rank Coxa-Mantela, z użyciem programu mikrokomputerowego KM-Surv. 21 Planowano pięć analiz; pierwszy miał być wykonany po 10 przypadkach PCP, a pozostałe do przeprowadzenia po 10 do 12 dodatkowych przypadkach. Zasady dotyczące zatrzymania były następujące: O Brien i Fleming.22 Wszystkie wartości P były dwustronne. Wyniki
Tabela 1. Continue reading „Kontrolowane badanie wdychanej pentamidyny w celu pierwotnego zapobiegania zapaleniu płuc Pneumocystis carinii cd”

Ekspresja antygenu z grupy krwi A – korzystny czynnik prognostyczny w niedrobnokomórkowym raku płuc ad 5

Po usunięciu wieku nie można jednak wyeliminować ani statusu węzła, ani rytmu mitotycznego przy poziomie istotności 0,05. Ten model został znacznie poprawiony przez dodanie statusu antygenu grupy krwi A w komórkach nowotworowych (P = 0,004); to znaczy, status antygenowy dodaje wartość prognostyczną do wartości osiąganej przy innych czynnikach prognostycznych. Jednakże, chociaż usunięcie tempa mitotycznego z modelu, w tym tempa mitotycznego, statusu węzła i stanu antygenowego, nie spowodowało znacznego pogorszenia modelu (P = 0.238), żaden z pozostałych dwóch czynników prognostycznych nie mógł zostać zniesiony. Kiedy model proporcjonalnych zagrożeń dla przeżycia został dopasowany do sześciu grup uzyskanych z modelu (dwie grupy dla statusu antygenu A razy trzy grupy dla statusu węzła), znaleźliśmy trzy jednorodne grupy ryzyka. Grupa niskiego ryzyka składała się z 23 pacjentów (32 procent), którzy nie mieli choroby węzłowej, ale mieli ekspresję antygenu A z grupy krwi w ich guzie; arbitralnie przypisaliśmy tej grupie względne zagrożenie 1,0. Continue reading „Ekspresja antygenu z grupy krwi A – korzystny czynnik prognostyczny w niedrobnokomórkowym raku płuc ad 5”