Randomizowana próba endoskopowej okluzji trzustkowej u płodu z wrodzoną przepukliną przeponową w populacji płodowej ad 5

Stąd wiek ciążowy przy porodzie i masa urodzeniowa były istotnie niższe w grupie okluzji tchawicy niż w grupie standardowej opieki (p <0,001 dla obu porównań) (tabela 2). Wszystkie kobiety w obu grupach, które chciały kolejnych ciąż, były w stanie wyobrazić i przenieść na termin zdrowe dzieci (pięć kobiet w grupie okluzji tchawicy i cztery w grupie opieki standardowej). Wyniki noworodków
Tabela 3. Tabela 3. Przetrwanie w dziewięćdziesięciu dniach według ustalonego i rzeczywistego leczenia oraz według wskaźnika płuc-do-głowy. Rysunek 1. Rysunek 1. Krzywe przeżywalności Kaplan-Meier dla grupy analitycznej na dzień listopada 2002 r. (3,5 roku po rozpoczęciu badania). Kontynuacja była zakończona, a wynik był znany dla wszystkich 24 niemowląt. Panel A pokazuje krzywe dla niemowląt podzielonych według aktualnego leczenia. Śmiertelność nie różniła się istotnie pomiędzy obiema grupami (współczynnik ryzyka zgonu związany z okluzją tchawicy w porównaniu ze standardową opieką, 1,20, przedział ufności 95%, od 0,29 do 4,67). Panel B pokazuje krzywe dla niemowląt uwarstwionych według stosunku płuc do głowy (LHR). Przeżywalność była istotnie wyższa w grupie z LHR powyżej 0,90 niż w grupie z niższym LHR (87 procent vs. 33 procent). Współczynnik ryzyka zgonu związanego z LHR powyżej 0,90, w porównaniu z LHR wynoszącym 0,90 lub mniej, wynosił 0,13 (przedział ufności 95%, od 0,03 do 0,64).
Nie stwierdzono istotnej różnicy w przeżyciu wśród dzieci między grupą standardowej opieki a grupą okluzji tchawicy, niezależnie od tego, czy dane analizowano zgodnie z faktycznym leczeniem (10 z 13 niemowląt, czyli 77 procent, przeżyło, w porównaniu z 8 z 11, lub 73%, P = 1,00) lub przypisanego leczenia (8 z 11 lub 73 procent, w porównaniu z 10 z 13 lub 77 procent, P = 1,00) (Tabela 3 i Figura 1). Ogólna stopa przeżycia po 90 dniach wynosiła 75 procent.
Spośród trzech niemowląt z grupy opieki standardowej, które zmarły, dwoje zmarło przed naprawą wrodzonej przepukliny przeponowej (jedna z niewydolności oddechowej w 4 dniu życia, a druga po wycofaniu się z podtrzymywania życia w dniu z powodu wcześniej nierozpoznanej Zespół Fryna), a trzeci zmarł w wieku 30 dni od nadciśnienia płucnego. W grupie okluzyjnej tchawicy wszystkie niemowlęta przeżyły, aby naprawić wrodzoną przepuklinę przeponową. Dwoje niemowląt zmarło krótko po naprawie (jedna z niewydolności oddechowej po 9 dniach, a druga z posocznicy po 14 dniach); trzeci zmarł po 71 dniach od nadciśnienia płucnego. Jedno dziecko w każdej grupie zmarło w wieku ponad 90 dni, zarówno z przewlekłego nadciśnienia płucnego.
Istniała nieistotna odwrotna zależność między wiekiem ciążowym a porodem. Wiek ciążowy przy porodzie wynosił 34,9 . 3,4 tygodni wśród osób, które przeżyły, oraz 32,0 . 3,4 tygodnia wśród osób, które nie przeżyły (P = 0,09). Analiza zebranych danych z dwóch grup leczenia ujawniła bezpośredni związek między warstwą stosunku płuc do głowy i przeżywalnością 90 dni (Tabela 3).
Aby ustalić bardziej dokładną wartość odcięcia dla stosunku płuc do głowy, aby przewidzieć przeżycie, podzieliliśmy wszystkie niemowlęta na dwie grupy w zależności od tego, czy stosunek płuc do głowy był niski, czy wysoki.
[więcej w: gabinet ortodontyczny warszawa, korona cyrkonowa, chirurgia stomatologiczna warszawa ]
[więcej w: myconolak, półpasiec ile trwa, rvg ]